| |
Tijdens het 26ste lustrum der GSR Aegir zullen wij als tweedejaars dames '07 in een vierzonder in het zwart, zilver, rood met gevoel hard gaan beuken.
Tot op de Bosbaan :) |
Deze pagina is 44393 keer bekeken.
Site aangemaakt: 17/12/07 |
| Koninklijke Holland Beker / NK Groot |
Zaterdag DSA4- (NK)
vw 7.19.08 2e
finA 7.05.90 3e
Zondag DSA8+ combi met Skadi (NK)
finA 6.28.24 3e
|
|
| ARB |
Zaterdag DSA4-
vw 7.00.71 3e
finA 7.00.31 2e
Zondag DSA8+ combi met Skadi
finA 6.40.56 BLIK
|
|
| Martini Regatta |
Omdat uitleggen waarom je in het SA veld wel kan winnen en tegen dezelfde ploegen in het Overgangs veld niet, ons niet heel goed bevallen was, hadden we besloten dat het dit weekend anders moest. In de eerste 750m. moest het verschil gemaakt worden en om dat te kunnen maken, moest er harder gestart worden. Toen kwam de grote paradox om de hoek zetten: om harder te starten, moeten we dus meer geduld hebben... in eerste instantie liet dat het tempo zakken tot een schrikbarende 40, maar aan het eind van de week was hij weer richting de 44 gestegen. We leken het onder de knie te hebben en we waren er soort van klaar voor. Hoewel we de hele week weer elkaars koppen bijna hadden ingeslagen, op het punt stonden uit de boot te springen, nu echt bijna gestopt waren met roeien en de coaches (en Anne) tot waanzin gedreven hadden, omdat alles wel weer zo ontzettend kut ging en voelde... Vrijdag op Harkstede aangekomen bleek er een reeele storm mee te staan, met lekker hoge golven. Gelukkig hebben wij Peter die zijn vleugels hoog boven het water heeft hangen en verder hadden we met het mooie weer goed met golven van de pleziervaart kunnen oefenen. We besloten dat het tijd werd om goede halen neer te zetten, dat deden we dan ook en ons startje deed Piet's 'klok-hartje' razendsnel kloppen: 18.3 over de eerste 100m. , een nieuw PR.
Op het symposium waren onze ogen op psychologisch vlak ook nog geopend: alles is niet psychisch, maar alles blijkt dus eiwit te zijn. In één middag is daarmee ons hele wereldbeeld 180graden gedraaid, of het zou helpen, moesten we nog zien. Wat eiwitten met denken dat je wel of niet wind mee kan roeien te maken heeft, zijn wij echter ook nog niet helemaal over uit. Maar goed bij deze was dus volgens de eiwitten wind mee ook sowieso ons weer. Na een goede stapel Anne-koeken was vervolgens niet alleen ons mentale eiwit-level maar ook ons lichamelijke eiwit-level tot het optimum gebracht en kon het weekend beginnen.
Zaterdag DSA4- (CC)
finA 6.57.52 BLIK (1e CC)
Zondag DO4-
vw 7.05.21 1e
finA 7.01.04 BLIK
Zondag DSA8+ combi met Skadi
finA 6.37.64 BLIK |
|
| ZRB |
Zaterdag DSA4- (CC)
vw 7.07.53 1e
finA 7.05.05 BLIK (1e CC)
Zondag DO4-
vw 7.11.23 1e
finA 7.04.63 2e |
|
| Randstad Regatta |
Eindelijk, onze eerste wedstrijd in Nederland met vergelijkbare vierzonders als tegenstand!! Eindelijk zien of ons gevoel dat het op zich wel goed gaat ook klopt en eindelijk te weten komen hoe de andere tweedejaars de winter uit zijn gekomen.
De heenweg in Piets bolide heeft vooral Marjolein een hoop nieuwe wijsheden opgebracht. We wisten dat ze van ver weg kwam, maar dat ze uit zo'n diepe grot gekropen was, was zelfs voor ons een verrassing. Gelukkig gaat ze met sprongen vooruit en weet ze ondertussen wie de Beer uit Lemmer is en kan ze 'the key, the secret' helemaal meezingen. En dan kom je vrolijk en nietsvermoedend op de Bosbaan aan en dan staat er opeens windkracht 9 tegen... Waarom waren we ook al weer altijd zo lui dat we alle afstandjes op het Winschoterdiep met wind mee trokken?!? Gelukkig heeft de wind nog een hele nacht om te gaan liggen, was onze altijd positieve instelling.
Helaas dacht de wind daar iets anders over, dus we moesten het er zaterdag maar mee doen. Als je dan met je wedstrijdvoorbereiding bezig bent blijf je jezelf voorhouden dat alles toch gewoon goed moet komen want:
a) de klikringen waren weer terugveroverd en zelfs met het op en af schuiven was geoefend
b) onze ergoscores behoorden toch minstens tot de bovenste helft van het veld
c) beuken is our middle name
d) Michelle's windtegen voorliefde van vroeger (toen alles tenslotte beter was) was spontaan weer boven komen drijven
Vlak na de start kwamen we erachter dat opzich bovenstaande redelijk klopte, zij het niet dat we even vergeten waren dat wind tegen ook betekent overleven over de golven met compleet verzuurde armen. Dit bleken we ook goed onder de knie te hebben en zo leverde het ons een zeer scherp pr op van 8.37.08 en daarnaast ook een mooie finaleplek. In de finale werd die na een gave race, waarin we de andere 2ejaars op grote achterstand zette, omgezet in een derde plek vlak achter een ouderejaars proteus/nereus combi (ook challenge cup) en iets verder achter een SB-viertje. De eerste 8-punten voor de challenge cup waren binnen; we wisten dat we hard konden varen en dat proteus/nereus zeker te verslaan is de komende wedstrijden.
En dan moet het zondag gebeuren. Alle ploegen waar je tegen vaart heb je de dag ervoor hard verslagen, maar of dat nog een keer lukt... In de voorwedstrijd in ieder geval niet. Les1: als je meer met je tegenstander bezig bent dan met je eigen roeien dan win je dus niet... Gelukkig konden we met een slechte race ook finale halen, dus 's middags moest het gebeuren. De start was aardig, het puntje werd er voor gedrukt en we houden wel van wat spanning en sensatie dus we besloten het daar bij te houden. Op de streep was het puntje ondertussen wel een bootlengte geworden. Ons 1e blik; bruine schouders voor Annemarie en Michelle; weten dat je goed kan anticiperen en reageren op een ploeg die dichterbij probeert te komen en laten zien dat je ook onder druk goed kunt presteren.
Roeien is fucking mooi, hard roeien nog veel mooier, dus Bambam op naar de ZRB!!
Zaterdag DSA4- (CC)
vw 8.37.08 2e
finA 7.52.41 3e (2e CC)
Zondag DO4-
vw 8.05.07 2e
finA 8.08.60 BLIK |
|
| Het afscheid van Egbert |
Stiekem hou je er rekening mee dat het kan gebeuren. Als het echter eenmaal zover is, dan heb je er toch meer moeite mee dan verwacht. In dit geval is de prijs van hard roeien voor sommige mensen heel hoog. Piet is zijn afro-kapsel kwijt, maar onze Egbert is toch eigenlijk de grootste verliezer. Terwijl hij ons zaterdag nog liet weten hoe trots hij op ons is, hebben we dinsdag met pijn in ons hart besloten dat het toch beter is afscheid van hem te nemen. In ons korte samenzijn hadden we een hechte band met elkaar op gebouwd. We hielden van zijn voorliefde voor smerigheid; van zijn mooie ‘kloink’ bij de uittik; van zijn afgebladderde boordranden; van zijn slidings in onze kuiten; van zijn okergele huid en van zijn ranke vorm die als een pijl door het water gleed. Toch zijn we, hoe slecht het ook klinkt, gevallen voor de charmes van een jongere versie. Van de andere kant bekeken past de schmutzigkeit van Egbert misschien uiteindelijk ook wel iets beter bij stinkende lichte pikken dan bij charmante dames…
Maar zonder gekkigheid, Egbert we zullen je missen en bedankt voor de kilometers die we met je hebben mogen maken. Dat je het geduld en de kracht had om ons te leren hoe wij onze lompe viermet haal om moesten zetten naar een gracieuze vierzonder haal. Het geluk die onze eerste overwinning samen met jou teweeg bracht zullen we nooit vergeten!
Kusjes TJD’07
|
|
| Seneffe 2008 |
In het weekend van 15/16 maart trokken wij naar de zuiderburen. De afstand Groningen-Seneffe was slechts een luttele 4uur en omdat wij liever een echt vakantie-gevoel wilden, besloten wij via Warmond te reizen. Na genoten te hebben van een treinreis van 3uur en een busreis met heuse brakke Leidse kipptjes kwamen wij aan in het pitoreske Warmond. We vervolgden onze route naar de bolide die ons zou vergezellen in de rest van onze reis, over een gigantische oprijlaan, die eigenlijk gewoon de omschrijving oprij-4baansweg verdient. In het nieuwe optrekje van papa en mama van Velthuijsen hebben we ons eerst nog vergaapt aan alle mooie meubelen, technische snufjes, gigantische deuren en prive garages om vervolgens in de auto te stappen richting het zuiden.
Dat het moeilijk blijkt om routeplanners duidelijk te maken, werd onderweg meer dan eens bewezen. Stukken die 5minuten hoorden te duren, duurde minstens driekwartier en andersom. Dankzij goed boeg-werk van Leo resulteerde dit echter slechts tot één U-turn. De afslag Seneffe liet vervolgens erg lang op zich wachten. Ondertussen verscheen Parijs al op de borden en dus werd de verleiding dan ook erg groot om gewoon plankgas door te rijden (keuzes, keuzes: 6km dood gaan of weekendje shoppen...). Dankzij onverwachte scherpte op de achterbank en een roodgekleurd banksaldo hebben we toch de afslag naar onze bestemming weten te nemen. En na een (wat later in vergelijking met de andere auto's bleek) zeer kort rondje door de omgeving werd de eindbestemming van 'Les 3Y's' bereikt.
Na het rap aanriggeren van onze gele jetser en een snelle inspectie van ons onderkomen voor het weekend werd het tijd om het water op te gaan. Het goede voorbeeld van TJL werd gevolgd en de korte broeken werden uit de tas getrokken. Onze eerste training in korte broek, op naar de bruine benen! Dat onze benen hoognodig toe waren aan wat zonnestralen werd goed duidelijk nadat de aanwezige Walonische roeiers ons hard hadden uitgelachen om onze witte melkflessen... Tsss. Onze foto- en videokoning Bas werd belast met het vastleggen van onze eerste training onder de buitenlandse zon (zie voor een kleine selectie het fotoalbum). Verder was de training lekker en overtuigend. Het was fijn om weer eens keer geen wind van alle kanten te hoeven incasseren.
Daarna werd het tijd voor eten, het werd hoog tijd voor eten, maar dan moet je niet de coaches iets laten zoeken, want dan duurt het lang voordat je eten hebt... want tjsa Seneffe was wel heel dichtbij, dus was het veel praktischer om eerst een heel stuk te gaan rijden, want wie weet kun je dan uiteindelijk gewoon in het Nederlands je pizza bestellen... De volgende keer vragen we of de Napoli komt bezorgen. Het eindresultaat was een pizzeria met een inrichting die leek op dat van een cafetaria en die zijn hele maandomzet zag verdriedubbelen, wat ons een ameretto van het huis opleverde. Over het eten hebben we het verder niet.
Als reeele burgers kropen wij al om 22uur in ons mandje zodat niets ons nog in de weg zou staan om op zondag te knallen. De dag begon op zondag vroeg met een simpel doch voedzaam ontbijtje. Voordeel van vroeg gaan slapen is dat je vroeg weer klaarwakker bent en iedereen in de ontbijtzaal heeft dan ook mogen genieten van onze luidruchtige aanwezigheid. Zodra we het droog genoeg vonden buiten en de kamprechters overtuigd hadden dat we echt niemand in de weg zouden zitten en snel van het vlot weg zouden varen hebben we nog een stukje getraind. Dit vergde nogal wat kijk- en stuur-werk, maar de heuvelachtige omgeving en het goede roeien maakte dat ruimschoots goed.
's Middags werd het dan tijd om ons voor het eerst in het zwart te hijsen. De hoge temperaturen met tussendoor wat lichte buien zorgde voor wat kleding-stress. Korte of lange broek, salopet of niet, thermo, pakje omhoog of omlaag, met of zonder hempje, een hele hoop dilemma's dus. Uiteindelijk werd het lange broek, t-shirtje wat een uitstekende keuze bleek.
De wedstrijd is samen te vatten als: BAM; whaaa kant; BAM en verder heel veel pogingen tot bam bam wat resulteerde in uiteindelijk een steeds minder overtuigende bam. De tegenstand is samen te vatten als dan wel oud (4-), dan wel jong (4x-) dan wel met stuur (4+). En deze twee samenvattingen resulteren dan in winst met ruim 1 minuut voorsprong. Lang niet gek gezien onze touché met de kant en magere tempo 28.
Naast het varen tegen gelijkwaardige tegenstand en boottypes doen ze in Belgie ook niet aan blik. Waar ze wel aan doen is aan hele lelijke bekers met XXL t-shirts. Wij hadden onze zinnen gezet op een beker in de vorm van een gouden skiff, maar helaas wilde Tim Mayens niet ruilen... Dus zijn we nu naar huis gegaan met een gouden beker met nogal fragiele vleugeltjes en verder nog een hoop tierlantijntjes.
De terugreis verliep soepeltjes, het eten bij mama van Velthuijsen was goddelijk en de treinreis duurde laaaaang, mede dankzij een stoorzender die zichzelf erg graag hoorde praaten op de bank achter ons.
Conclusie van al het bovenstaand: het was weer een mooi TJD-rules-weekend :)
|
|
|
|